Coś niezwykle zwykłego

usiądź ze mną na dywanie...
wśród porozrzucanych klocków...
patrzmy sobie w oczy...
lub potoczmy się po podłodze...
zróbmy cos niezwykle zwykłego...
śmiejmy się do łez z naszych głupich min...
dokuczajmy sobie dla żartu...
zjedzmy może puchar bitej śmietany...
lub upijmy sie do utraty zmysłów...
zróbmy dziś coś tak niezwykle zwykłego...